Geschiedenis van Muay Thai
De geschiedenis van Muay Thai is de geschiedenis van het Thaise volk, beiden zijn ze moeilijk om te ontdekken.
Toen het Burmese leger Ayuddhaya plunderde en gelijk maakte met de grond, zijn de archieven van de Thaise geschiedenis zoek geraakt. Hiermee is er ook een groot deel van de vroege geschiedenis van Muay Thai verloren gegaan.
 

Het weinige dat we toch weten, komt uit geschriften van de Burmese, Cambodiaanse, vroeg Europese bezoekers en van de kronieken van het Lanna koningrijk, Chiangmai. Waar alle bronnen het over eens zijn, is dat Muay Thai begonnen is als een gevechtsstijl in het leger, dodelijker dan de wapens die vervangen werden.
 
Over de origine en de evolutie van Muay Thai geven de weinige bronnen waarover we beschikken geen eenduidig beeld.Wel zijn er twee hoofdtheorieën.De ene vertelt ons dat de kunst zich ontwikkelde toen het Thaise volk zich emigreerde uit China, al vechtend op zoek naar een stukje land. De andere theorie vertelt ons dat het Thaise volk reeds zijn land had, maar dat het Muay Thai had ontwikkeld om zijn land te verdedigen tegen de constante bedreigingen van buitenaf. De tweede, hoewel omstreden, heeft aanzienlijke academische achtergrond en archeologische bewijzen. De eerste is dan weer mogelijk omdat het gebied in die tijd net openging voor de vroege pioniers.Wat er geweten is, is dat Muay Thai al van het begin een essentieel deel was en nog altijd is van de Thaise cultuur. In Thailand wordt het dan ook de sport der koningen genoemd. In vroegere tijden werden nationale kwesties in Thailand opgelost door Muay Thai wedstrijden.
 

De eerste grote opstoot van Muay Thai als sport, alsook als een vaardigheid op het slagveld, was onder koning Naresuan in 1584, een tijdperk gekend als de Ayuddhaya periode. Tijdens deze periode werd elke soldaat getraind in Muay Thai net zoals de koning zelf. Traag kwam Muay Thai weg uit zijn beginselen van de 'Chupsart' en werden nieuwe vechttechnieken ontwikkeld.
 
De veranderingen in de kunst bleven zich voordoen onder een andere vechtende koning -Prachao Sua- de Tijgerkoning. Hij hield zoveel van Muay Thai dat hij veel incognito ging vechten in dorpswedstrijden en zo de lokale kampioenen versloeg. De regeringsperiode van de Tijgerkoning was een tijd van vrede. Om het leger bezig te houden gaf de koning hen het bevel om zich verder te trainen in Muay Thai en zo nam de reeds grote intresse nog toe. Thai Boxing werd de favoriete sport en tijdsspendering van het volk, het leger en de koning. Historische bronnen tonen aan dat mensen van elke sociale klasse zich massaal inschreven in trainingskampen. Rijk, arm, jong, oud allemaal wilden ze wat actie. Elk gevecht werd evenveel een weddenschap dan een strijd voor de eer. Het gokken is vandaag nog altijd een deel van de sport, alleen worden er vandaag grotere sommen geld op wedstrijden gezet. Thai Boxing is net zoals andere sporten altijd populair geweest, maar er zijn tijden geweest waar het meer in de mode was. In de regeringstijd van Koning Rama V, waren vele Muay Thai matchen koninklijke matchen, De boxers in deze matchen kregen militaire titels van de koning als ze wonnen. Vandaag zijn vele van deze titels zoals Muen Muay Mee Chue of Muen Mudh van Lopburi bijna niet meer vertaalbaar. Ze betekenen zoiets als de Majoor van het boxen. In die tijd waren deze titels hoog gewaardeerd en gerespecteerd.
 

De Rama V periode was alweer een gouden tijdperk voor Muay Thai. Boxing kampen werden opgezet, talentscouten -onder koninklijk commando- recruteerden potentiële boxers van het platteland. Matchorganisatoren begonnen met het opzetten van grote matchen waar gevochten werd voor grote prijzen en eer. Dit trok evenveel aandacht van de mensen als vandaag de gevechten in de boksstadions van Bangkok. De matchen van toen werden niet zoals vandaag in een ring gevochten, elke plaats die de juiste grootte had, bv een dorpsplein, werd gebruikt als gevechtsplaats. Het was pas tijdens de regeringsperiode van koning Rama VI dat de standaard ring met de omringende koorden werd gebruikt, net zoals het bijhouden van de tijd met een klok. Voor deze periode werd de tijd namelijk bijgehouden met een doorboorde kokosnootshil die drijfde op het water. Als de kokosnoot zonk, dan signaleerde een drum het einde van de ronde.
 
Muay Thai is altijd zowel een sport geweest voor de mensen als een militaire vaardigheid. In al zijn gouden periodes, hebben mensen deze sport getraind en beoefend, het maakte niet uit of ze koning of burger waren. Het was een deel van het Thaise leerplan tot in 1920 toen het eruit geschrapt werd met het argument dat het aantal gewonden te hoog opliep. Maar de mensen bleven deze sport beoefenen in gyms en clubs net zoals ze vandaag doen.
 
De mensen hebben deze sport altijd gevolgd en hebben er geen probleem van gemaakt om deze sport te zien verhuizen van het strijdveld naar de ring. Ze hebben er evenveel aan gedaan als de koningen om van Muay Thai een echte sport te maken.Eén van diegenen die het meeste heeft gedaan om de sport te veranderen was de Tijgerkoning. Hij heeft niet alleen de vechtstijlen, maar ook de uitrusting is door hem beïnvloed.
 
Tijdens de regeringsperiode van de Tijgerkoning begonnen de vechters hun handen en voorarmen in te wikkelen met paardenhaar. Dit had een dubbele bedoeling, enerzijds ter bescherming van de vechter en anderzijds om de tegenstander meer schade aanbrengen. Later werd het paardenhaar vervangen door koorden van hemp of afgescheurde repen katoen. Voor sommige matchen en met de toestemming van de vechters werd er gebroken glas gemengd met lijm en aangebracht op de windels.
 
Thaiboxers hebben al altijd een schelp gedragen om het kruis te beschermen. Een trap of knie in het kruis was een perfecte legale beweging tot in de jaren '30. Vroeger was de bescherming gemaakt van boomschors of een zeeschelp die op zijn plaats werd gehouden met een stuk doek tussen de benen en rond het middel. Tegenwoordig wordt een ijzeren schelp of een soort gordel gebruikt als bescherming voor het kruis.
In de jaren '30 heeftde sport de meest radicale veranderingen ondergaan, toen werd de sport gecodificeerd en de huidige regels ingevoerd. De windels werden verstoot en vervangen door de bokshandschoenen.
 

Deze innovatie was ook een antwoord op het groeiende succes van thaiboxers in het internationale boksgebeuren.Samen met de introductie van de bokshandschoenen, kwamen de gewichtsklassen die gebaseerd waren op de internationale boksdivisies. Deze en andere innovaties -zoals het introduceren van 5 rondes- heeft de vechttechnieken vande boksers aanzienlijk veranderd en sommige zelfs doen verdwijnen.Voor de introductie van gewichtsklassen mocht een vechter het tegen iedereen opnemen en deed dat ook, het maakte niet uit welke grootte of gewicht. Maar de introductie van gewichtsklassen betekende ook dat de vechters tegenover iemand van hun eigen kaliber kwamen te staan en dat er meer dan één kampioen kon zijn, namelijk één kampioen per gewichtsklasse.
De meeste van de thaiboxers behoren tot de lagere gewichtsklassen. 70% van alle boksers behoren tot de fly en bantam gewichtsdivisies. Er zijn ook welterweight en middleweight gevechten maar die komen niet zo vaak voor en de zwaardere gewichtsklassen vechten zelden.In Thailand heeft Muay Thai nog niets van zijn aantrekkingskracht verloren. In Thailand behoren de gevechten tot de meest populaire televisieprogramma's. In de provincies verzamelen hele dorpen rond eenderwelke beschikbare TV om te kijken. In de stad verdwijnen mensen van de straat als er Muay Thai op TV is.
 

Thai Boxing ook steeds meer populairder buiten Thailand. Het heeft zijn aanhangers en beoefenaars in Amerika, Japan, Europa en in verschillende landen van over de hele wereld.
De gerenomeerde geschiedenis van Muay Thai zal zich verderzetten naargelang het grotere erkenning krijgt en internationaal populairder wordt.
 

Twee Thaise jongens doen de rituele dans, voor het boksen.
 
Het Thaiboksen is een oude verdedigingssport die al eeuwen in Thailand wordt beoefend. Het Thaiboksen is in Thailand zeer populair.

Het Thaiboksen waarin op het eerste gezicht alles lijkt te zijn toegestaan is men echter toch wel gebonden aan regels. De te gebruiken wapens zijn de vuisten, ellebogen, knieën en de benen. Het zal duidelijk zijn dat met de vuisten de technieken ongeveer identiek zijn van het boksen, het verschil zit hem in het gebruik van de knieën, ellebogen en benen.Beschrijving

Net zoals de bokser zijn tegenstander K.O. mag slaan met zijn vuisten is dit de kickbokser ook met de benen toegestaan. Trappen kunnen naar het hoofd en naar lichaam en bovenbeen gemaakt worden. Vooral de zogenaamde “low kicks”, die op de bovenbeenspier belanden, hebben een bijzonder effectieve en ook wel pijnlijke uitwerking. Bij herhaald contact kan de kickbokser niet op de benen blijven staan en moet hij de wedstrijd soms opgeven.

Een ander verschil met het boksen is het zogenaamde “clinchen”. Worden bij het normale boksen de vechters gescheiden op het moment dat zij elkaar als het ware “omarmen”, bij het kickboksen is het dan toegestaan om de tegenstander met de knie of elleboog te bewerken en indien mogelijk met judoworpen tegen het canvas te gooien! Al met al zal het duidelijk zijn dat deze sport veel training van de beoefenaar vereist, alvorens er aan wedstrijden kan worden deelgenomen. Zeer velen beoefenen deze sport daarom puur recreatief, het wedstrijd gedeelte is slechts voor een kleine groep weggelegd.(bron: inpa kai muay) Verspreiding

Het Thaiboksen is een vechtsport die al eeuwen bestaat, het werd in Thailand en buurlanden in tijd van vrede beoefend door de soldaten en boeren. In de loop der jaren heeft het zich ontwikkeld tot een van de effectiefste vechtsporten in de wereld. Eind zestiger, begin zeventiger jaren begonnen de Europeanen en Amerikanen zich steeds meer te verdiepen in deze sport. In deze periode is het dan ook bij ons geïntroduceerd. Wij westerlingen hebben toen het Thaiboksen omgevormd tot kickboksen, door het weglaten van bepaalde technieken en de rituele dansen eromheen (de rammuai). Er zijn sinds toen veel verschillende bonden en stijlen ontstaan die allemaal andere regels/technieken hebben.

Nederland behoort tot de absolute wereldtop met verscheidene wereld- en Europese kampioenen, en vier K-1-winnaars (het grootste vechtsporttoernooi ter wereld), namelijk Peter Aerts, Ernesto Hoost, Sem Schilt en Remy Bonjasky . 

 

    

 

Jeugd en kickboksen

Resultaten van een kleine onderzoeksopdracht voor de opleiding tot kickboksleraar.


Inleiding

Voor de opleiding tot kickboksleraar bij de SKMO hebben ondergetekenden onderzoek gedaan naar de vraag of kickboksen geschikt is voor jeugd. Dit verslag is een beknopte weergave van de aanpak en de resultaten van dit onderzoek.

Allereerst is er onderzoek gedaan naar (wetenschappelijk) onderzoeksmateriaal omtrent dit onderwerp. Na lange tijd zoeken kwamen wij tot de conclusie dat er geen sluitend en volwaardig onderzoek is gedaan wat specifiek gaat over kickboksen en de effecten van deze sportbeoefening op kinderen. Wel zijn er overigens diverse literatuurstudies omtrent dit onderwerp. Zo heeft het judoboek “Opvoeden op de mat” een indrukwekkende literatuurlijst waarin lovend wordt gesproken over de vormende waarden die samengaan met diverse (oosterse) vechtkunsten.

Vervolgens is ervoor gekozen diverse ‘experts’ op het gebied van kickboksen en opvoeden een vragenlijst voor te leggen om zo tot een zo goed mogelijk beeld te komen van de opinie omtrent dit onderwerp. Daarbij is aandacht besteed aan de volgende deelvragen:

• Is kickboksen geschikt voor jeugd vanuit medisch oogpunt?
• Is kickboksen geschikt voor jeugd vanuit fysiologisch oogpunt?
• Is kickboksen geschikt voor jeugd vanuit pedagogisch oogpunt?
• Hoe groot is het aandeel van jeugd kickbokswedstrijden?
• Hoe belangrijk is het onderscheid tussen trainen en wedstrijden en kan kickboksen ingezet worden als middel?


Resultaten

De meningen omtrent de verschillende deelvragen zijn behoorlijk verdeeld. Toch wordt hieronder een poging gedaan de algemene opvatting zo goed mogelijk weer te geven:

1. Vanuit medisch oogpunt is er angst voor gezondheidsrisico’s bij hard contact (vooral op het hoofd) onder jeugdigen. Daarom wordt vooral deelname aan wedstrijdsport door kinderen afgeraden. Maar sporten op zich is gezond voor iedereen en zeker voor kinderen! Dit geldt dus ook voor kickboksen, mits het onder goede morele begeleiding en op een fysiek verantwoorde manier gebeurt. De begeleiding van een kundig leraar is dus essentieel.
2. Voor motoriek, zelfvertrouwen, de ontwikkeling van coördinatief vermogen, de opbouw van conditie en de oog/hand coördinatie is kickboksen een heel geschikte sport. Mits de training goed afgestemd is op de belevingswereld en de grenzen van de fysieke belastbaarheid van het kind, zijn de meningen dan ook overwegend positief. De begeleiding is dus ook hier essentieel, mede doordat ook vanuit fysiologisch oogpunt wedstrijddeelname niet verstandig wordt geacht.
3. Vanuit pedagogisch oogpunt worden de positieve, vormende eigenschappen van kickboksen veel benadrukt. Kinderen leren omgaan met agressie en respect, en ze leren zich handhaven in groep waardoor ze geestelijk sterker worden. Daarbij wordt verondersteld dat onder de juiste pedagogische begeleiding (rol trainer!) kinderen meer zelfvertrouwen en zelfdiscipline krijgen door kickboksen. Er wordt opgemerkt dat de trainer het beste in een kind naar boven kan halen, maar ook het slechtste kan stimuleren. Alles staat of valt dus met de kwaliteit van de trainer.
4. Wedstrijddeelname wordt overwegend afgeraden vanuit morele en opvoedkundige principes. Kinderen zouden onvoldoende onderscheid kunnen maken tussen spel en realiteit en daarbij zijn de risico’s op medische, fysiologische en psychische schade te groot. Toch worden veelal pedagogische voordelen genoemd, zoals het leren omgaan met winnen en verliezen (pedagogische waarde). Voorstanders benadrukken echter wel het belang van zeer kundige trainers en scheidsrechters, een pedagogisch goed onderbouwde trainer en het feit dat de wedstrijd het leven van een kind niet in gevaar mag brengen.